| ... volgens Guido Ronsse
Na
de geslaagde "overgang" en de culinair hoogstaande woudloperskeuken
wilden we onze leden op de derde activiteit nog maar eens een typische
scoutsvergadering laten beleven.
Een mooie boswandeling, gekruid met speurtechnieken en plezante
opdrachten; er zijn slechtere manieren om de zondagnamiddag door te
brengen. Die zondag 23/09 beloofde in ieder geval een prachtige dag te
worden, een stralend zonnetje en geen wolkje aan de lucht. Heel wat
anders dus dan we globaal meemaakten in september!
Tot mijn verbazing had niemand z'n rode neus opgezet; alhoewel... Bij
sommigen leek het wel zo maar dat zal eerder te maken hebben gehad met
hun liederlijke uitspattingen van de avond voordien.
Toen iedereen aanwezig was, de nodige uitleg gegeven was en het
dartsbord 2 groepjes van elk zowat 12 man sterk bepaald had, konden we
uiteindelijk de speurtocht aanvatten. Het was al dadelijk speuren
geblazen omdat we in het bos moesten zoeken naar letters die op hun
beurt vertelden in welke richting we moesten stappen na het bos.
Aan een eerste controlepost kregen we een volgende opdracht
voorgeschoteld. Een plateau met jeneverglaasjes (gevuld met water) moest
door een persoon over een afstand (niet bepaald het meest rechte deel
van het parcours) gedragen worden. Die persoon mocht echter zelf de
grond niet raken! Dat werd dus improviseren. De ene groep bracht de
garçon-van-dienst gedragen in de nek naar de overzijde, de andere groep
slaagde er "kakstoelsgewijze" in. Aan het einde wachtte de beloning: het
water werd ingeruild door jenever. Een welgekomen versnapering na de
geleverde inspanningen.
Door middel van een visgratentocht vervolgden we de weg tot we de
volgende opdracht vonden in een rioolbuis. Een ideaal klusje voor de
waterratten van dienst.
Uiteindelijk kwamen beide groepen opnieuw samen; waar hen nog een
laatste opdracht wachtte: me de ganse groep door de gaten van een groot
web kruipen zonder de touwen aan te raken. Geen al te makkelijke klus zo
bleek want meer dan eens moesten er nieuwe pogingen worden ondernomen.
Op een terras konden we nadien nog even uitblazen. Een ideaal moment
voor de leden om herinneringen boven te halen en voor het bestuur en
onze werkende leden het moment om na te denken over een volgende,
boeiende activiteit.
Tot dan! |