Voor dit weekend op de Semois kon met kiezen voor een 2- of 4-daagse. Maar als goede piraat slaagde ik er samen met enkele anderen toch in er een 3-daagse van te maken. Het was meteen duidelijk: alles kon en alles mocht! Joehoe!

Bij aankomst in Chiny troffen we echter een teneergeslagen bende piraten aan. Er mocht die dag immers niet gevaren worden. Verbod van de plaatselijke boswachter. Nadat we de eerste teleurstelling hadden doorgespoeld, brachten we de vlotten naar onze eerste slaapplaats. We begonnen dan maar een wandeling; een waardig alternatief! Badend in het zweet bereikten we onze rustplaats. Nog even de tijd om zich te verfrissen in de sprankelende rivier. Daarna genoten we van een heerlijke Italiaanse maaltijd en het kampvuur smeulde tot in de late uurtjes.

De volgende morgen was iedereen vroeg uit de veren, want we wilden eindelijk te kaperen varen. De drie vlotten werden te water gelaten en de eerste vaten rum werden aangeslagen. Bij de eerste laag hangende takken, bleef mijn pruik al vast hangen. Wonderwel konden we ze achteraf terug uit het water vissen.

Verder natuurlijk de klassieke problemen: roeispanen weg, platte banden, vastzittende vlotten...

Na een onvergetelijke tocht kwamen we uiteindelijk veilig en wel aan het eindpunt. Enkelen hoopten de tocht nog wat te rekken maar na het bezoek van alweer de man in het groene pakje moesten ook zij vaste grond onder de voeten dulden.

Met een woudloperskeuken en alweer een spetterend kampvuur sloten we een heerlijk pinksterweekend af. De slaperige terugtocht de volgende dag maakte duidelijk hoe goed het was geweest! Dit mag van mij een klassieker worden!